|
بسم الله الرحمان الرحیم
ايزد تبارك و تعالي به گستردهمهري خود ، به آفرينش پرداخت و به
مهرورزياش راه سعادت همه را بنمود . با اينكه ميدانست گروه بسياري ، فرمان او را
نميبرند و به دستورهايش بياعتناعي ميكنند ، به گشادهدستياش ، از جنسشان ،
پيـامبراني را برگـزيد و به ميانشـان فـرستـاد تا « صـراط مستقيـم » را بشناسنـد
و از آن جـدا نشوند و « لقاءالله» را دريابند ، و بدين سان آنان را به اين
نازپروردهگان نواخت : «لقد من الله علي المؤمنين إذ بعث فيهم رسولاً من أنفسهم يتلو
عليهم آياته و يزكيهم و يعلمهم الكتاب و الحكمة ...» .
آن كس كه در برابر حضرت ربّ ، سر به كرنش فرو آورد و افكار و گفتار
و اعمالاش را صالح كند ، نفْساش را « مطمئنه » ساخته و درجهان ديگر ـ كه مظهر
اسم « سلام » است ـ با آرامش و آسايش ، خواهد زيست ( سلام قولاً من رب رحيم ) و
ثمرهي تلاشهايش را خواهد ديد : « فمن يعمل مثقال ذرة خيراً يره » و « يوم تجد
كل نفس ما عملت من خير محضراً » . در حقيقت هر شخصيت انساني اعمالش را حاضر خواهد
ديد.
گامزدن بر صراط مستقيم ، نيازمند معرفت است ( يا كميل ! ما من
حركة إلا أنت تحتاج فيها إلي المعرفة ) و معرفت ، تنها ، از چشمهي « اهل ذكر »
ميجوشد . اينك كه دستمان از آن معصومان كوتاه است ، بايد گوش جان به شاگردان آن
بزرگان داد و دين را از آنان آموخت : « و جعلنا بينهم و بين القري التي باركنا
فيها قري ظاهرة ... » .
ايزد متعال ، پيش از اينكه از ناآگاهان بخواهد كه دانش ديني را
فرا گيرند ، از دانشمندان خداباور ، پيمان گرفته است كه از ابر دانش خويش بر
شيفتهگان معرفت ببارند و « حيات راستين » را گواراي وجودشان كنند : « ما أخذ الله
سبحانه علي الجاهل أن يتعلم حتي أخذ علي العالم أنيعلِّم » .
اين تارنما ، تلاشي است براي وفاي به اين پيمان .
و من الله التوفيق
|